Čudo u Šarganu

Antologijska drama Ljubomira Simovića „Čudo u Šarganu”, u adaptaciji i režiji Egona Savina, donosi na Veliku scenu Narodnog pozorišta duh poetskog realizma. Smeštena u perifernu kafanu „Šargan” u kojoj neprestano pljušti kiša, predstava prati sudbine marginalizovanih likova – kelnerica, političara, prosjaka, bivših robijaša – čiji se životi prepliću sa paralelnim narativom o dvojici vojnika iz Prvog svetskog rata koji i dalje lutaju tražeći pravdu.

Ivan Bosiljčić ostvaruje zapaženu ulogu Anđelka, postajući deo impresivnog glumačkog ansambla koji na scenu iznosi svu tragediju, komiku i apsurd ljudskog postojanja. Savinova rediteljska koncepcija snažno naglašava socijalno beznađe, čineći ovu predstavu univerzalnom pričom o nepravdi, nadama, imanju i nemanju, spakovanom u jedinstven i prepoznatljiv metaforički jezik.